دوشنبه یکم بهمن 1386 ساعت 13:50
آه ای کودک شیرین زمان
یک نظر بادل من باز بمان
با من کوچ نشین کوچه نشین
با من امشب تو بمان باز بمان
آه ای روشنی نور جهان
تو بیاموز به من کودک من
رفتن و لاله شدن در ره عشق
تو بیاموز به من کودک من
مثل نیلوفری پیچیده به گل
گل شدن را تو بیاموز به من
در سرای دل نورانی خود
مه شدن را تو بیاموز به من
مرهمی کن به دلم ای گل من
اگر از دسته ی خارم تو ببخش
بعد از این صبح که در جان من است
اگر از جنس غبارم تو ببخش
خداوندا .....
به من چشمی عطا کن که ببینم
گوشی عطا کن که بشنوم
دلی که تو را در یابم
پایی که برای تو قدم بردارم
دستی که برای تو ببخشم
به من چشمی عطا کن که ببینم
گوشی عطا کن که بشنوم
دلی که تو را در یابم
پایی که برای تو قدم بردارم
دستی که برای تو ببخشم
